günün ferahlığına az kala üstüme yürüdü öfke..
herkes eksileri görmeye programlanmış..
sitem..sitem..sitem..
hatrımı sorsana ilk önce..
nasılım? bi derdim var mı? kaç değirmen öğütüyo beynimi?
uzanıp boğazımı sıkan bunca şeyin arasında ben nasıl çiçek gibi konuşabilirim ki?