"insan" dedi.. "boşluklu yapı"

gözümüzün içine baktı..
iliklerime işledi..
odanın o yanından bir ses dalgası silip süpürdü bizi..
gitmem gerekiyordu doğrulamadım..

"insan boşluklu yapı"

çınlayıp duruyor bu cümle zihnimde..
dalganın kıyıya değinip durması gibi..