hani yastığa başlarını koyarlar ve hemen uyurlar derler bazıları için. hiç bir kimsenin öyle olduğunu düşünemiyorum nedense. bi insanın en güzel düşündüğü zaman belki de o yastığa baş konduğunda gerçekleşiyor. hem günün olan olayları zihinde tekrar ediliyor belki yanlış yapılan şeyler için daha iyisi düşünülüyor belki de herşeyin mükemmel olduğu düşünülüp rahatlanıyor. her ne olursa olsun bu muhasebe yapılmalı diye düşünüyorum. ve yapmayanın olduğunu zannetmiyorum. imanlı olan insan bunu şükür etmekte veya o anda tövbe etmekte buluyor. diğerleri ise vahlarda,tühlerde.

şükür etmemiz gereken en önemli şeylerden biri aslında uyku. şükür ki uyuyoruz şükür ki uyanıyoruz aklımız yerinde.

geçenlerde bir belgesel izledim. uykuyu araştırmışlar. 12 gün uyumazsak ölürmüşüz. acaba bunu öğrenmek için birini öldürdüler mi merak ettim şimdi. neyse… bi yarışma varmış bu yarışmada uykusuzluğun etkilerini görmüşler bilimadamları. bir gece yorgunlukla beraber uyumayınca ertesi gün orman içinde kaybolanlar çıkmış. çünkü uykusuzluk beynin bazı fonksiyonlarını devre dışı bırakıyormuş. (ne kadar da mışlı oldu)

Ey Ahali.. biz biz olalım da uyumamız gerektiğini unutmayalım. düzenli uyuyalım düzenli olalım. ne kadar da eğitici bir yazı oldu ya 🙂

düşündüm de.. bizim yukardaki komşu hafize teyze çok az uyuduğundan bahseder. o yüzden midir acaba o kadar söylememize rağmen hala anlamayıp halıyı kafamıza silkelemesi?

Ey Ahali.. siz siz olun.. sessiz olun. uyuyun…